ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ (ΔΟΕ) ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Αγαπητοί γονείς, Για ακόμη μια φορά θεωρούμε αναγκαίο να επικοινωνήσουμε μαζί σας! Με εσάς που δίνουμε από κοινού καθημερινά στα σχολεία τη μάχη για τη μόρφωση και την ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών μας, των παιδιών σας. Αυτές τις μέρες υπουργείο Παιδείας, υπηρεσιακοί παράγοντες και μια σειρά ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε μια λυσσαλέα επίθεση και συκοφάντηση των εκπαιδευτικών, προκειμένου να καλλιεργήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό και να διαμορφώσουν «στρατόπεδα» εναντίον μας, στοχεύοντας κυρίως σε εσάς τους γονείς. Είμαστε σίγουροι πως και αυτή τη φορά, η προσπάθειά τους θα πέσει στο κενό! Για άλλη μια φορά προσπαθούν να εφαρμόσουν ένα αντιεκπαιδευτικό νομοθέτημα, ντύνοντάς το και πάλι με εύηχες λεξούλες περί «βελτίωσης», «αυτονομίας», «αναβάθμισης»…. Την ίδια στιγμή προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία ότι οι εκπαιδευτικοί φοβούνται την «αξιολόγηση», που θα αποκαλύψει τάχα την «τεμπελιά» των «βολεμένων», που δε θέλουν την «πρόοδο», και άλλα απόλυτα αναληθή, συκοφαντικά και αρκούντως ευφάνταστα! Εσείς, οι γονείς, γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα:  Πόσο «βολευτήκαμε» την περίοδο της πανδημίας, που χωρίς καμία στήριξη από το κράτος, μπήκαμε μέσα στα σπίτια σας και δώσαμε μαζί μάχη, όσο αυτό ήταν δυνατό σε συνθήκες «τηλεκπαίδευσης», να μη μείνει κανένα παιδί πίσω.  Πόσο «τεμπελιάσαμε» την περίοδο των λοκντάουν, κρατώντας ζωντανή την εκπαιδευτική διαδικασία διεκδικώντας, παράλληλα όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων (μείωση των μαθητών ανά τμήμα, δωρεάν σελφ τεστ και μέτρα ατομικής προστασίας, κ.ά.).  Πόσο «έχουμε βολευτεί» ακόμα και σήμερα, που τα μορφωτικά κενά παραμένουν, διεκδικώντας από το Υπουργείο Παιδείας ουσιαστικά μέτρα στήριξης του δημόσιου σχολείου (στελέχωση των σχολείων με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, δημιουργία τμημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας, ουσιαστική προσαρμογή της ύλης, κ. ά).  Πόση «πρόοδο» έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια στα σχολεία μας, όταν αυτά πλημμυρίζουν με την πρώτη βροχή και παρουσιάζουν πλήθος προβλημάτων κτηριακής υποδομής καθημερινά Όταν, κάθε Σεπτέμβριο η χρονιά ξεκινά με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ειδικού επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού, εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης. Όταν η χρηματοδότηση στα σχολεία την τελευταία δεκαετία έχει μειωθεί κατά 40% και δεν επαρκεί για την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών των σχολείων (φωτοτυπικό χαρτί, εκπαιδευτικό υλικό, θέρμανση…) Οι εκπαιδευτικοί δε φοβόμαστε την «αξιολόγηση», δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε, δεν αντιδρούμε γιατί δε θέλουμε να «ξεβολευτούμε» όπως λένε τα διάφορα παπαγαλάκια αλλά γιατί θέλουμε να προστατεύσουμε το δημόσιο σχολείο, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητ(ρι)ών και τα εργασιακά των εκπαιδευτικών.  Άλλωστε, κάθε μέρα εξετάζουμε κριτικά και αυτοκριτικά τη δουλειά μας, στους συλλόγους διδασκόντων ανταλλάσσουμε σκέψεις και προτάσεις για να γίνει καλύτερη η σύνθετη παιδαγωγική πράξη. Αυτή ακριβώς η διαδικασία είναι που ζητάμε να στηριχθεί ουσιαστικά από το κράτος. Τα κριτήρια της αξιολόγησης, που προωθεί η κυβέρνηση, δεν έχουν καμία σχέση με αυτή την ανάγκη. Αυτό που φοβόμαστε επομένως δεν είναι η «αξιολόγηση»! «Φοβόμαστε» όμως αυτό που θέλουν να φέρουν μέσα από τη λεγόμενη «αξιολόγηση». Στον 21 ο αιώνα δε ζούμε σε γυάλα. Την ίδια «αξιολόγηση» υλοποιούν εδώ και δεκαετίες σε πολλές μεγάλες χώρες της Ε.Ε., στην Αγγλία, στην Αμερική. Ξέρουμε πολύ καλά και πρέπει να το γνωρίζετε κι εσείς, ότι όπου εφαρμόζεται, έχουν δημιουργηθεί σχολεία πολλών ταχυτήτων, με διαφοροποιημένο πρόγραμμα, που αντιεπιστημονικά διαχωρίζουν τους μαθητές σε α’ και β’ κατηγορίας Είναι προφανές ότι η στόχευση του Υπουργείου είναι να καθυποτάξει τους εκπαιδευτικούς μέσω της ατομικής αξιολόγησης, προκειμένου να αποδεχτούν ένα σχολείο το οποίο διαχρονικά υποβαθμίζεται για την πλειοψηφία των παιδιών που προέρχονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, που βάζει ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια σε όσα παιδιά θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Ένα σχολείο πανάκριβο για την οικογένεια, κατηγοριοποιημένο, που λειτουργεί με όρους επιχείρησης, μετρά έσοδα-έξοδα, αναζητά πόρους για να διασφαλίσει μία στοιχειώδη λειτουργία. Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί, που στην πλειοψηφία τους τόσο οι μόνιμοι όσο και οι χιλιάδες συμβασιούχοι αναπληρωτές καλούμαστε όλη μέρα να συμπληρώνουμε φόρμες, εκθέσεις και δείκτες αξιολόγησης. Με τον τρόπο οδηγούμαστε αναγκαστικά να περιορίσουμε την ουσία της δουλειάς μας, την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία. Σε αυτό το σχέδιο, που υποβαθμίζει τα μορφωτικά δικαιώματα και υπονομεύει το μέλλον των μαθητών μας, αντιστεκόμαστε εδώ και πολλές δεκαετίες και ο διαρκής αγώνας μας έχει βάλει εμπόδια στην υλοποίησή του. Απέναντι στο κατηγοριοποιημένο σχολείο που είναι πολύ φτωχό σε υποδομές και περιεχόμενο που μας καλεί στον 21 ο αιώνα να διδάσκουμε τη γλώσσα μέσα από συνταγές μαγειρικής και τα μαθηματικά «στο περίπου», εμείς αντιτάσσουμε το σχολείο που πραγματικά όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές, έχουμε ανάγκη! Ένα σχολείο που να αντιστοιχεί στις ανάγκες του 21 ου  αιώνα, προσανατολισμένο στην ολόπλευρη μορφωτική, ψυχοσυναισθηματική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών. Με σύγχρονες εγκαταστάσεις, εργαστήρια, βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, αθλητικούς χώρους, χώρους πολιτισμού. Με σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, εποπτικά μέσα που θα βοηθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία σε αυτή την κατεύθυνση. Με εκπαιδευτικούς που θα μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς την οικογένειά τους. Με μείωση του αριθμού των μαθητών στις τάξεις, αύξηση της χρηματοδότησης, ουσιαστικές επιμορφώσεις εκπαιδευτικών. Αγαπητοί γονείς, Την Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου τα σχολεία μας έμειναν κλειστά ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους. Το μάθημα έγινε στις πλατείες, στις απεργιακές συγκεντρώσεις, που μας βρήκαν όλους ενωμένους, σε ενιαίο μέτωπο απέναντι στο σχολείο της ημιμάθειας, στο σχολείο της αγοράς. Είμαστε σίγουροι πως όπως συμπορευτήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα στον αγώνα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων μας, για την κάλυψη όλων των κενών από την 1 η Σεπτεμβρίου, ενάντια στις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο των σχολείων, για τη συντήρηση των σχολείων και τα οξυμένα ζητήματα σχολικής στέγης, αλλά και ακόμα ενάντια στη δραστική μείωση των μισθών μας, στην ακρίβεια και τους λογαριασμούς φωτιά, το ίδιο θα συμβεί και τώρα! Τα συμφέροντα και οι αγωνίες μας είναι κοινά! Εμείς, οι πολλοί, έχουμε τον νου μας στο παιδί! Ας δώσουμε ένα «μάθημα» στους λίγους που υπονομεύουν το μέλλον του!

https://youtu.be/LXCMG02LfXQ

5 ΟΚΤΩΒΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών καθιερώθηκε το 1994 από την UNESCO για να μας υπενθυμίσει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο δάσκαλος μέσα στην κοινωνία, είτε εργάζεται σε μία πλούσια πόλη της Δύσης, είτε σε μια αυτοσχέδια σχολική αίθουσα κάποιου στρατοπέδου προσφύγων. Σύμφωνα με μελέτη της UNESCO κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός καθηγητή αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου! Αυτό συμβαίνει διότι η δυσκολία μίας εργασίας καθορίζεται κατά βάση από το πλήθος και τη δυσκολία των αποφάσεων που καλείται να λάβει ο εργαζόμενος κατά τη διάρκειά της. Και μαντέψτε ποιο είναι το επάγγελμα στο οποίο ο εργαζόμενος πρέπει να λαμβάνει συνεχώς σημαντικές αποφάσεις για την πορεία της εργασίας του. Αυτός είναι και ο λόγος που οι εκπαιδευτικοί παθαίνουν συχνά υπερκόπωση, burnout και γενικώς στρεσάρονται πολύ περισσότερο από άλλους εργαζόμενους. Ποιος είναι όμως ο εκπαιδευτικός για τον οποίο το Υπουργείο θα βγάλει βαρύγδουπες ανακοινώσεις και θα τον συγχαίρει για το ότι δεν θα λειτουργούσαν τα σχολεία χωρίς αυτόν; Είναι ο αναπληρωτής που διανυκτερεύει σε παραλίες και δεν βρίσκει σπίτι στα πιο in νησιά μας διότι ακόμα υπάρχουν τουρίστες που πληρώνουν καλύτερα… Είναι αυτός που του ζητάνε υπέρογκα ενοίκια για στέγη που απορροφούν και το 50% του μισθού του. Είναι αυτός που ξενυχτάει πάνω από το κομπιούτερ με αγωνία σε κάθε φάση πρόσληψης για να μάθει αν θα δουλέψει και φέτος. Είναι αυτός που μέσα σε 2 μέρες πρέπει να μετακομίσει το μισό του σπίτι και να εγκατασταθεί σε άγνωστο τόπο. Είναι αυτός που του ζητάνε κάθε χρόνο ένα κατεβατό από τα ίδια και τα ίδια δικαιολογητικά για ανάληψη υπηρεσίας. Είναι αυτός που θα πάει στις εσχατιές της χώρας σε νησιά της άγονης γραμμής και παραμεθόριο με αντίξοες συνθήκες για να δουλέψουν όλα τα σχολεία. Είναι αυτός που πρέπει να διακτινίζεται σε 3 και 4 σχολεία για να κάνει την δουλειά του. Είναι αυτός που καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην εκπαίδευση αλλά δεν του το λένε… τον προτιμούν αναπληρωτή. Είναι αυτός, το 20% των αναπληρωτών, που θα κληθεί να δουλέψει ενώ 100.000 καταθέτουν αίτηση και το 80% θα παραμείνουν άνεργοι. Εκπαιδευτικοί είναι και αυτοί. Είναι αυτός που ξέρει ότι θα βγει στην ανεργία τον Ιούνιο και κάθε Ιούνιο για πολλά χρόνια. Είναι αυτός που η ασφάλεια στην εργασία του φαίνεται άπιαστο όνειρο. Είναι αυτός που δεν έχει ίδια εργασιακά δικαιώματα με τους μόνιμους (αν και προσφέρει ίδιο έργο), δεν δικαιούται να αρρωστήσει και έχει μόνο υποχρεώσεις Είναι αυτός που θα προσαρμοστεί σε κάθε συνθήκη διδασκαλίας σε κάθε τάξη ή κοντέινερ με 1 ή με 28 μαθητές και θα πρέπει να μεταφέρει την γνώση, Ερχόμαστε στο σήμερα όλοι οι εκπαιδευτικοί είναι απέναντι με μεγάλα ποσοστά και που θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερα μετά από την απόφαση του πρωτοδικείου σ΄ αυτό που προωθεί το υπουργείο με την επιβουλή της δήθεν αξιολόγησης. Επειδή τα ψέματα του υπουργείου Παιδείας, δεν έχουν τέλος...Επειδή η αλήθεια δεν προβάλλεται σκόπιμα από τα ΜΜΕ... Λένε ότι οι εκπαιδευτικοί αντιδρούν για την αξιολόγηση γιατί δεν τη θέλουν και τη φοβούνται. Δε λένε όμως ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν ψηφίσει και προτείνει θέσεις για την αξιολόγηση, με βάση πάντα τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα και τις πιο σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις. Δε λένε ότι επιχειρούν να περάσει μια αξιολόγηση που το μόνο που θα προσφέρει είναι μια τεράστια γραφειοκρατία, χωρίς κανένα θετικό παιδαγωγικό αποτέλεσμα στα παιδιά. Δε λένε ότι σε όποια χώρα, διεθνώς, έχει εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο, έχει αποτύχει. Δε λένε ότι επιχειρούν μια αξιολόγηση που, για να συνεχίσει να λειτουργεί ένα δημόσιο σχολείο, θα πρέπει οι γονείς να βάζουν διαρκώς το χέρι στην τσέπη. Δε λένε ότι οι εκπαιδευτικοί παρακαλούσαν να συναντήσουν την υπουργό Παιδείας για να καταθέσουν τις προτάσεις τους και η ηγεσία του υπουργείου δεν καταδεχόταν καν να τους συναντήσει. Και μετά, φέρνει έτοιμο ένα νομοσχέδιο για την αξιολόγηση, αλλά χωρίς καν συνάντηση με τους λειτουργούς της για να πουν έστω την άποψή τους. Δε λένε ότι με βάση όλη τη σύγχρονη παγκόσμια βιβλιογραφία πουθενά στον κόσμο καμία μορφή αξιολόγησης στην εκπαίδευση δεν πέτυχε εάν δεν είχε έστω την αποδοχή του αξιολογούμενου ότι μπορεί να επιφέρει κάποια θετικά εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Και προσωπικά, όπως και χιλιάδες άλλοι συνάδελφοι, δε φοβούμαστε και δεν αρνούμαστε γενικά, σαν έννοια, την αξιολόγηση. Νιώθουμε άλλωστε ότι αξιολογούμαστε καθημερινά. Από τους μαθητές μας, τους γονείς τους, την τοπική κοινωνία που ζούμε και εργαζόμαστε . Όμως θα περιμέναμε από ένα υπουργείο Παιδείας του 21ου αιώνα, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, πριν από τα επικοινωνιακά, ψεύτικα χαμόγελα στα κανάλια και τους εγκάθετους "δημοσιογράφους". Θα θέλαμε επίσης η πολιτεία να είχε εξασφαλίσει στα σχολεία που διδάσκουμε , να λειτουργούν οι υπολογιστές και προτζέκτορες Και κατά τα άλλα, όλα υπέροχα. Χτίζουμε το σχολείο του αύριο... Πετύχαμε την τηλεκπαίδευση... Άραγε ειπώθηκε ποτέ από τα ΜΜΕ ότι, όταν ξέσπασε η πανδημία, δεν έγινε ούτε ένα διαδικτυακό σεμινάριο στους εκπαιδευτικούς για να ξέρουμε πώς θα λειτουργήσουμε την τηλεκπαίδευση, παρά αφεθήκαμε έρμαια να ξενυχτάμε μέχρι τα ξημερώματα για να βγάλουμε άκρη; Έχει βγει κανείς να πει ότι ως εκπαιδευτική κοινότητα παρακαλούμε για μια επιμόρφωση που έχει να γίνει καμιά δεκαριά χρόνια; Ήταν ένα από τα σπουδαία μέτρα που έλαβε για τον covid στα σχολεία και που κατέταξε την Ελλάδα πρώτη χώρα στην Ευρώπη σε ημέρες που τα σχολεία ήταν κλειστά. Οι ευθύνες για αυτήν την κατάσταση στην υγεία και στην παιδεία εννοείται ότι είναι διαχρονικές. Ειδικά όμως τώρα, έχουν συνειδητά εγκαταλειφθεί με σκοπό τη μακροπρόθεσμη ιδιωτικοποίησή τους. Πρώτα απαξιώνεις κάτι. Και μετά το ξεπουλάς.. Όμως δεν μπορούμε να βλέπουμε άλλη κοροϊδία από τη σημερινή ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και ειδικά όταν από τη μια, με υποκρισία "εξαίρει" το έργο των εκπαιδευτικών και από την άλλη προσπαθεί με βία, με ύφος γεμάτο αλαζονεία, χωρίς διάλογο, με δικαστήρια και με καταστολή, όπως έγινε προχθές σε μια απόλυτα ειρηνική πορεία, να τους εξαναγκάσει να σωπάσουν, να λουφάξουν. Συγνώμη. Δε θα το κάνουμε!!! Αν μου λέγανε τελικά ότι με την απεργία - αποχή θα χάσω ένα μερίδιο από τον μισθό μου θα έλεγα ΝΑΙ. Σιγά μην καθόμουν να κάνω αξιολόγηση. Όπως χάνω σε κάθε άλλη απεργία, έτσι και σε αυτήν. Όχι ότι θα γίνει, ούτε θα το δεχόμουν. Όμως θεωρώ πολύ πιο εποικοδομητικό για έναν εκπαιδευτικό και τους μαθητές του να κάνει εκδρομές εκτός σχολικού ωραρίου στο δάσος, στα πάρκα και στις παραλίες παρά να κάνει κάτι τόσο ανούσιο επειδή το θέλει το υπουργείο και τα στελέχη του που κατά γενική ομολογία είναι πανάσχετα με την εκπαίδευση αλλά και μισούν κατάφορα τους εκπαιδευτικούς. Για αυτού του είδους την αξιολόγηση δεν έγραψε τίποτα ούτε ο Δελμούζος, ούτε ο Γληνός, ούτε ο Νιλ, ούτε ο Φρενέ. Αλλά εμείς αντί να κοιτάμε να φτιάξουμε σχολεία Φρενέ, κοιτάμε πώς θα κάνουμε την αξιολόγηση, ή μάλλον πώς δεν θα την κάνουμε. Ήδη αυτή η ιστορία έχει πάει πίσω την δουλειά μας και θα την πάει ακόμα πιο πίσω ειδικά αν περάσει. Αντί να μας αφήσουν να ασχοληθούμε με τα παιδιά επουλώνοντας τα τραύματα, αντί να μας εμπιστευτούν τουλάχιστον στην βάση των όσων ήδη κάναμε χωρίς μέσα, μας συμπεριφέρονται λες και είμαστε τεμπέληδες ή ακόμα και ποινικοί εγκληματίες. Λες και το να θες να κάνεις την δουλειά σου ευσυνείδητα και χωρίς περιττό άγχος και γραφειοκρατεία είναι έγκλημα. Δεν ξέρουμε αν κάνουμε λάθος κάπου. Η αξιολόγηση ως έννοια ξεκίνησε από τον τομέα των επιχειρήσεων. Και τα σχολεία δεν είναι επιχειρήσεις για να εφαρμόζεται με εγκυκλίους και υπουργικές αποφάσεις. Κυριακόπουλος Χρήστος Εκπαιδευτικός

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ & ΚΗΔΕΜΟΝΕΣ ΜΑΪΟΣ 2020 Αγαπητοί Γονείς & κηδεμόνες, Συμπληρωματικά της ενημέρωσης που ο κλάδος μας απευθύνει για τις ολέθριες επιπτώσεις στη μόρφωση των παιδιών, τη συρρίκνωση και την αποδόμηση του δημόσιου σχολείου από το νομοσχέδιο που επιχειρεί η Κυβέρνηση να περάσει εν μέσω πανδημίας και με τα σχολεία κλειστά, θέλουμε με την επιστολή μας αυτή να αναδείξουμε το νέο νομοθετικό επεισόδιο στην εκπαίδευση και τη σοβαρή αντιπαιδαγωγική του διάσταση: Το Υπουργείο Παιδείας κατέθεσε και ψήφισε τροπολογία, και μάλιστα αιφνιδιαστικά σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, για την ηλεκτρονική καταγραφή και μετάδοση των μαθημάτων στις σχολικές αίθουσες, ενώ προχώρησε και στην έκδοση σχετικής Υπουργικής Απόφασης. Η παρουσία κάμερας στην τάξη μάς βρίσκει ριζικά αντίθετους και θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να αντισταθούμε στην φωτογράφηση και στην μαγνητοσκόπηση κάθε μορφής. Πέρα από τα προφανή ζητήματα ιδιωτικότητας και διαφύλαξης των προσωπικών δεδομένων, προκύπτουν σοβαρές αντιρρήσεις και ενστάσεις με βάση παιδαγωγικά κριτήρια. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα παιχνίδι εξουσίας που έρχεται σε σύγκρουση με τις βασικές παιδαγωγικές αξίες που διαπνέουν την σχολική μας ζωή, με την έννοια της παιδαγωγικής ελευθερίας και εν τέλει την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας. Tα επιχειρήματα αποπροσανατολισμού για το που θα εστιάζει η κάμερα και τα αναχρονιστικά επιχειρήματα για διδασκαλία που χωρίζεται σε παράδοση και εξέταση δείχνουν όχι μόνο παντελή άγνοια για την εκπαιδευτική πράξη, όσων νομοθετούν για τα παιδιά μας αλλά και επικινδυνότητα, που τελικά μεγεθύνει το πρόβλημα. Η διδακτική πράξη αποτελεί μια δυναμική διαδικασία που διαμορφώνεται κάθε φορά με έναν μοναδικό τρόπο. Κι αυτό, γιατί μοναδικοί είναι οι άνθρωποι που την δημιουργούν αλλά και οι συνθήκες εντός των οποίων πραγματοποιείται. Κάθε εξωτερικός παράγοντας αλλάζει και μεταλλάσσει αυτή την διαδικασία. Μέσα στην σχολική τάξη δε γίνεται παρουσίαση ούτε μία στείρα διάλεξη. Αυτό που ονομάζουμε «μάθημα» στηρίζεται στην διαρκή επικοινωνία και αλληλεπίδραση μεταξύ παιδιών και δασκάλου. Όσοι αποτελούν την σχολική τάξη «εκτίθενται» διαρκώς στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Εκφράζουν απόψεις, αντιρρήσεις και διαφωνίες, κάνουν λάθη, λειτουργούν αυθόρμητα, συνεργάζονται ή συγκρούονται στο πλαίσιο της ομάδας, χωρίς όμως ποτέ να νιώθουν ότι η συμπεριφορά τους γίνεται αντικείμενο κριτικής ή απόρριψης. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί ο εκπαιδευτικός το πρώτο πράγμα που κάνει στην τάξη του είναι να την μετασχηματίσει σε μια κοινότητα μάθησης με βασικά χαρακτηριστικά την ενδυνάμωση και την χειραφέτηση του καθενός, αλλά και την αποδοχή, την αναγνώριση και σεβασμό του άλλου. Χρειάζεται χρόνος πολύς και καλλιέργεια αισθήματος ασφάλειας, ώστε όλα τα παιδιά να νιώθουν έτοιμα, ικανά, δυνατά, απελευθερωμένα και με θάρρος να εκφράσουν ανεμπόδιστα τις απόψεις, τις ιδέες, τις γνώσεις, αλλά και τις απορίες τους. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο κεκλεισμένων των θυρών. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ – ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. Η παρουσία κάμερας στην τάξη θα οδηγήσει κυρίως στο να διαρραγεί με τον πιο βίαιο και απότομο τρόπο η μαγεία αυτής της παιδαγωγικής σχέσης. Με το πρόσχημα της διασφάλισης της συμμετοχής των απόντων μαθητών δυναμιτίζει και στην πράξη καταργεί την αυθόρμητη συμμετοχή των μαθητών. Οι μαθητές θα αποτελέσουν θέαμα. Τα ταλέντα τους, οι δυσκολίες τους, ακόμη και οι ανησυχίες και οι φόβοι τους θα γίνουν αντικείμενο παρακολούθησης, σχολιασμού, ενδεχομένως και καταγραφής. Μιας καταγραφής που μπορεί να βρεθεί ανά πάσα στιγμή στο απέραντο και αδηφάγο διαδίκτυο. Ας προστατεύσουμε τους μαθητές μας, τα παιδιά σας, από τέτοιες πρακτικές. Ας μην επιτρέψουμε την απόλυτη υποβάθμιση της παιδαγωγικής πράξης, την μετατροπή της σε ένα reality show, που μαθητές και εκπαιδευτικοί θα υποτάσσονται στην λογική του τηλεοπτικού «μεγάλου αδελφού». Το σχολείο οφείλει να διαμορφώνει τους αυριανούς πολίτες. Ανθρώπους με κριτική σκέψη και δημοκρατική συνείδηση και όχι ανθρώπους εξοικειωμένους με την επιτήρηση, τον έλεγχο και την κουλτούρα της «κλειδαρότρυπας». Είναι αλήθεια πως η ζωή μας άλλαξε από τη μία στιγμή στην άλλη. Οι ανάγκες είναι περίεργες και πρωτόγνωρες. Ωστόσο, αυτό το όριο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραβιαστεί. Η άρνηση όλων μας είναι σημαντικό να είναι καθολική και κατηγορηματική. Εκπαιδευτικοί και γονείς με συνείδηση και αίσθημα υπευθυνότητας απέναντι στα παιδιά μας οφείλουμε να αντισταθούμε. Εμείς, οι εκπαιδευτικοί, θα υπερασπιστούμε τη δουλειά μας, τα παιδιά μας και το παιδαγωγικό μας έργο, ενιαία, μαχητικά, αποφασιστικά και σας θέλουμε στο πλευρό μας. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ – ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε.ΚΟΖΑΝΗΣ Κυριακόπουλος Χρήστος Εκπαιδευτικός

16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018 ΔΕΛΤΙΟ 7 Πολυτεχνείο 1973-2018: Τα μηνύματα του τότε, πιο επίκαιρα από ποτέ.» Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» αποτελεί «φάρο» για τη συνέχιση του αντιμνημονιακού αγώνα. Τα μνημόνια «τελείωσαν» τυπικά – ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και παλαιομνημονιακά κόμματα συνυπέγραψαν τη διαρκή φτωχοποίηση του ελληνικού λαού μέχρι το 2060. Η επέτειος των 45 ετών από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, παρά την τυπική «έξοδο» από τα μνημόνια, βρίσκει τον ελληνικό λαό να παραμένει σφιχτά «αλυσοδεμένος» μέχρι το 2060 σε μια άνευ προηγουμένου, εξοντωτική -για την πλειονότητα των πολιτών- λιτότητα και τη χώρα να είναι σε καθεστώς επικυριαρχίας από τους δανειστές. Η ελληνική κοινωνία, παρά τα ψέματα και τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και των παλαιομνημονιακών κομμάτων, συνεχίζει να είναι αντιμέτωπη με: • τη διαρκή συρρίκνωση των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών της δικαιωμάτων, • τη «φόρο – καταλήστευση» των ήδη δραματικά «κουρεμένων» εισοδημάτων, • τη μετατροπή της πλήρους και επαρκώς αμειβόμενης εργασίας σε δουλεία με εξευτελιστικούς μισθούς, • τη μετατροπή του δικαιώματος σε μια αξιοπρεπή σύνταξη μετά από την ολοκλήρωση του εργασιακού βίου, σε εφιάλτη για τους συνταξιούχους (παρά το γεγονός ότι οι μνημονιακοί νόμοι, έστω και καθυστερημένα, «ξηλώνονται» από τα Ανώτατα Δικαστήρια) • την απώλεια ακόμη και των στοιχειωδών κυριαρχικών δικαιωμάτων στον τόπο μας, • την υφαρπαγή των πρώτων κατοικιών και ό,τι έχει απομείνει από τις λαϊκές περιουσίες μετά από 9 χρόνια «φοροληστρικών» πολιτικών, μέσα από τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, που εντείνονται, • το συνεχιζόμενο brain drain (το «κύμα» μετανάστευσης) των νέων προς το εξωτερικό. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει αποφασίσει όχι μόνο την εξαθλίωση της πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας αλλά και την απεμπόληση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας, αφού έχει προσδεθεί πλήρως στον αμερικανονατοϊκό άξονα και προωθεί την μετατροπή της χώρας μας, σε μία μεγάλη αμερικάνικη βάση. Μέσα στο περιβάλλον αυτό, κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα συνθήματα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», «Έξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ», τα οποία συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία το 1973, παραμένουν απόλυτα επίκαιρα. Η εξέγερση του λαού και της νεολαίας την εποχή εκείνη ενάντια στη δικτατορία, στην αμερικανοκρατία, στον ιμπεριαλισμό, στην κατάργηση της δημοκρατίας και της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ήταν ένας καταλύτης που έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στην πτώση της χούντας. H ακραία γερμανοκρατούμενη νεοφιλελεύθερη ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα, σε συνεργασία με την κυβέρνηση και τα μνημονιακά κόμματα, καταργούν κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, ακυρώνουν την δημοκρατία, υπονομεύουν κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, αυξάνουν τις ανισότητες, την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το ευρώ και οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των τραπεζιτών και των funds διαμορφώνουν μια πραγματική φυλακή για τους λαούς. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, τα μηνύματα του Πολυτεχνείου και του αντιδικτατορικού αγώνα μπορούν και αποτελούν το νήμα της συνέχισης της πάλης. Μας εμπνέουν για διεκδίκηση σταθερής και καλά αμειβόμενης εργασίας, καλύτερης δημόσιας Παιδείας, υγείας, κοινωνικής ασφάλισης για μια κοινωνία ελευθερίας, δημοκρατίας και ισχυρών κοινωνικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Σήμερα τιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με νέους αγώνες του λαού και της νεολαίας για ανατροπή, για μία εναλλακτική στις μνημονιακές προοπτικές πορεία της χώρας και για ένα πολιτικό μέτωπο των Αριστερών, αντιμνημονιακών και πατριωτικών δυνάμεων, που θα προωθήσει αυτούς τους στόχους. Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. καλεί τους συναδέλφους –συναδέλφισσες& ελληνικό λαό σε νέους αγώνες για μία Ελλάδα χωρίς καταστροφική λιτότητα και ταπεινωτική εποπτεία, με Δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική και λαϊκή κυριαρχία. ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ!!!!!! ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Α/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Η πανελλαδική στήριξη και εδραίωση της Πρωτοβουλίας δικαιώνει γραμμή της ενότητας. Αδήριτη πλέον η αναγκαιότητα του μετώπου. Η Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών Π.Ε χαιρετίζει, στέλνοντας μήνυμα αντίστασης κι αγώνα, όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που στήριξαν τα ψηφοδέλτιά της και τα ενωτικά ριζοσπαστικά ψηφοδέλτια στις υπηρεσιακές εκλογές της 7ης του Νοέμβρη. Δύο χρόνια μετά τη συγκρότησή της, στηριγμένη στο καθαρό πολιτικοσυνδικαλιστικό της στίγμα - ανεξάρτητο, αντιμνημονιακό, αντικυβερνητικό, στη γραμμή υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εκπαιδευτικών της ΠΕ, στην ασυμβίβαστη διαδρομή όσων την συγκροτούν, στη λογική της ενότητας και του αγωνιστικού μετώπου που σταθερά διακηρύσσει, η Πρωτοβουλία εδραιώνεται στη βάση των συναδέλφων, μιας και από τα πρώτα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν φαίνεται να ξεπερνά τους 3300 ψήφους και το ποσοστό του 5%. Το αποτέλεσμα αυτό έχει μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογιστεί το άγονο, για τη φυσιογνωμία της Πρωτοβουλίας, έδαφος στο οποίο διεξήχθηκαν οι εκλογές αυτές. Εκλογές απροκάλυπτων παρεμβάσεων των κυβερνητικών, κομματικών, παραταξιακών και πελατειακών μηχανισμών, που οργίασαν και φέτος επικεντρώνοντας τα βέλη τους στον καθαρό αντικυβερνητικό, αντιμνημονιακό, αγωνιστικό της λόγο και τις θέσεις που εκφράζει στο χώρο του ανεξάρτητου ριζοσπαστικού και ταξικού συνδικαλισμού. Ένα λόγο που ανέδειξε ως πολιτικό της αντίπαλο την κυβερνητική πολιτική, το μνημονιακό μπλοκ και τη νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση και ως συνδικαλιστικό αντίπαλο τον παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό της υποταγής, της συνδιαλλαγής και της ήττας. Με την ενωτική της επιμονή συνέβαλε στην εκλογή αιρετών του αγωνιστικού ριζοσπαστικού χώρου σε μια σειρά από τοπικά Υ.Σ, αλλά και με το ποσοστό του 5% στην πανελλαδική κάλπη του ΚΥΣΠΕ, αναχαίτισε την τάση μεγαλύτερης ενίσχυσης του γαλαζοπράσινου συνδικαλιστικού κατεστημένου (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ) και ισχυροποίησης του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΕΡΑ-ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ), δεδομένα που δημιουργούνται από την υποχώρηση του κινήματος, την καλλιέργεια νέων αυταπατών και διλλημάτων και την αδυναμία των περιχαρακωμένων δυνάμεων της εκπαιδευτικής Αριστεράς να δώσουν διέξοδο και προοπτική στο κλίμα απογοήτευσης που κυριαρχεί στον κόσμο του αγώνα. Mε βάση τα παραπάνω, αρνητική εξέλιξη αποτελούν τα αυξημένα ποσοστά και την επανεκλογή των ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥ-ΠΑΣΚ στις δύο πρώτες θέσεις των αιρετών του κλάδου. Σε αυτήν την εξέλιξη που ευνοεί τις κυβερνητικές επιδιώξεις για συνδιαλλαγή του κλάδου με τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια που βρίσκονται σε εξέλιξη (επαναφορά αξιολόγησης, προσοντολόγιο, απαξίωση της προϋπηρεσίας, νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση), συνέτεινε η παντελής έλλειψη αγωνιστικού σχεδιασμού και δράσης της Ομοσπονδίας όλο το προηγούμενο διάστημα και στον αντίποδα η έλλειψη ενιαίου αγωνιστικού σχεδίου των ριζοσπαστικών δυνάμεων, σχεδίου σύγκρουσης με την πολιτική αυτή και υπεράσπισης όλων των συναδέλφων. Εκτός όμως των άλλων δεδομένων, για άλλη μια φορά έπεσε βαριά η σκιά της κομματικής και παραταξιακής περιχαράκωσης στα αποτελέσματα των εκλογών αυτών: Οι ψήφοι και τα ποσοστά της Πρωτοβουλίας και των Παρεμβάσεων, αθροιζόμενα και μαθηματικά, δείχνουν ποιος θα εξέλεγε τον αιρετό στο ΚΥΣΠΕ και πόσο διαφορετικό θα ήταν συνολικά το τοπίο, αν είχε επικρατήσει η λογική κι η δυναμική της ενότητας και της συνεργασίας που για άλλη μια φορά προτείναμε δημόσια στους συναγωνιστές των Παρεμβάσεων για όλα τα ΥΣ και όχι η αλαζονική λογική του ηγεμονισμού, του καιροσκοπισμού, των αποκλεισμών και της περιχαράκωσης. Από τη μεριά μας έχουμε αυτή τη στάση, ενταγμένη στη συνολική μας αντίληψη για ένα ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές και τις νε οφιλελεύθερες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που σαρώνουν τη Δημόσια Εκπαίδευση και την κοινωνική πλειοψηφία. Αυτό θα συνεχίσουμε να παλεύουμε όλο το επόμενο διάστημα, χωρίς ταλαντεύσεις και υποχωρήσεις. Η γραμμή της περιχαράκωσης, της καθαρότητας και του σεχταρισμού έχει πλέον ηττηθεί. Την ενότητα και τη συνεργασία θα την επιβάλει με την ενεργοποίησή του ο κόσμος του αγώνα απέναντι σε γραμμές που τορπιλίζουν το μέτωπο, υπηρετώντας μια άγονη κομματική και παραταξιακή αντιπαράθεση, έναν "εμφύλιο" στο χώρο της εκπαιδευτικής αριστεράς. H ανάγκη πια για ένα τέτοιο μέτωπο, είναι αδήριτη και ολοφάνερη. Είναι ο μόνος δρόμος για να μπει φραγμός στην αποδόμηση του δημόσιου σχολείου και την αξιολόγηση που επανέρχεται. Ο μόνος τρόπος για την ανάπτυξη κινήματος, για να σπάσουμε το εμπάργκο των διορισμών-τώρα, να μην συντριβεί η προϋπηρεσία των αναπληρωτών, να μην απογειωθούν τα προσοντολόγια του ΟΟΣΑ. Η μόνη απάντηση στην υπονομευτική δράση του κατεστημένου συνδικαλισμού που σηκώνει κεφάλι. Η μόνη ελπίδα για να ενεργοποιηθεί μαζικά όλος ο κόσμος του αγώνα, η μόνη δύναμη, που μπορεί να αντιστρέψει το τοπίο της απογοήτευσης και να κάνει τις ψήφους στις ριζοσπαστικές δυνάμεις κίνημα ανατροπής. Για αυτήν την υπόθεση θα συνεχίσουμε τη δράση μας στους πρωτοβάθμιους συλλόγους και στις Συνελεύσεις το επόμενο διάστημα τείνοντας το χέρι σε όλες τις δυνάμεις του κινήματος, σε όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, σε όλες και όλους τους συναδέλφους συναδέλφισσες! ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ Π.Ε. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ