16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018 ΔΕΛΤΙΟ 7 Πολυτεχνείο 1973-2018: Τα μηνύματα του τότε, πιο επίκαιρα από ποτέ.» Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» αποτελεί «φάρο» για τη συνέχιση του αντιμνημονιακού αγώνα. Τα μνημόνια «τελείωσαν» τυπικά – ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και παλαιομνημονιακά κόμματα συνυπέγραψαν τη διαρκή φτωχοποίηση του ελληνικού λαού μέχρι το 2060. Η επέτειος των 45 ετών από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, παρά την τυπική «έξοδο» από τα μνημόνια, βρίσκει τον ελληνικό λαό να παραμένει σφιχτά «αλυσοδεμένος» μέχρι το 2060 σε μια άνευ προηγουμένου, εξοντωτική -για την πλειονότητα των πολιτών- λιτότητα και τη χώρα να είναι σε καθεστώς επικυριαρχίας από τους δανειστές. Η ελληνική κοινωνία, παρά τα ψέματα και τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και των παλαιομνημονιακών κομμάτων, συνεχίζει να είναι αντιμέτωπη με: • τη διαρκή συρρίκνωση των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών της δικαιωμάτων, • τη «φόρο – καταλήστευση» των ήδη δραματικά «κουρεμένων» εισοδημάτων, • τη μετατροπή της πλήρους και επαρκώς αμειβόμενης εργασίας σε δουλεία με εξευτελιστικούς μισθούς, • τη μετατροπή του δικαιώματος σε μια αξιοπρεπή σύνταξη μετά από την ολοκλήρωση του εργασιακού βίου, σε εφιάλτη για τους συνταξιούχους (παρά το γεγονός ότι οι μνημονιακοί νόμοι, έστω και καθυστερημένα, «ξηλώνονται» από τα Ανώτατα Δικαστήρια) • την απώλεια ακόμη και των στοιχειωδών κυριαρχικών δικαιωμάτων στον τόπο μας, • την υφαρπαγή των πρώτων κατοικιών και ό,τι έχει απομείνει από τις λαϊκές περιουσίες μετά από 9 χρόνια «φοροληστρικών» πολιτικών, μέσα από τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, που εντείνονται, • το συνεχιζόμενο brain drain (το «κύμα» μετανάστευσης) των νέων προς το εξωτερικό. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει αποφασίσει όχι μόνο την εξαθλίωση της πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας αλλά και την απεμπόληση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας, αφού έχει προσδεθεί πλήρως στον αμερικανονατοϊκό άξονα και προωθεί την μετατροπή της χώρας μας, σε μία μεγάλη αμερικάνικη βάση. Μέσα στο περιβάλλον αυτό, κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα συνθήματα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», «Έξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ», τα οποία συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία το 1973, παραμένουν απόλυτα επίκαιρα. Η εξέγερση του λαού και της νεολαίας την εποχή εκείνη ενάντια στη δικτατορία, στην αμερικανοκρατία, στον ιμπεριαλισμό, στην κατάργηση της δημοκρατίας και της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ήταν ένας καταλύτης που έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στην πτώση της χούντας. H ακραία γερμανοκρατούμενη νεοφιλελεύθερη ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα, σε συνεργασία με την κυβέρνηση και τα μνημονιακά κόμματα, καταργούν κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, ακυρώνουν την δημοκρατία, υπονομεύουν κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, αυξάνουν τις ανισότητες, την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το ευρώ και οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των τραπεζιτών και των funds διαμορφώνουν μια πραγματική φυλακή για τους λαούς. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, τα μηνύματα του Πολυτεχνείου και του αντιδικτατορικού αγώνα μπορούν και αποτελούν το νήμα της συνέχισης της πάλης. Μας εμπνέουν για διεκδίκηση σταθερής και καλά αμειβόμενης εργασίας, καλύτερης δημόσιας Παιδείας, υγείας, κοινωνικής ασφάλισης για μια κοινωνία ελευθερίας, δημοκρατίας και ισχυρών κοινωνικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Σήμερα τιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με νέους αγώνες του λαού και της νεολαίας για ανατροπή, για μία εναλλακτική στις μνημονιακές προοπτικές πορεία της χώρας και για ένα πολιτικό μέτωπο των Αριστερών, αντιμνημονιακών και πατριωτικών δυνάμεων, που θα προωθήσει αυτούς τους στόχους. Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. καλεί τους συναδέλφους –συναδέλφισσες& ελληνικό λαό σε νέους αγώνες για μία Ελλάδα χωρίς καταστροφική λιτότητα και ταπεινωτική εποπτεία, με Δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική και λαϊκή κυριαρχία. ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ!!!!!! ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Α/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Η πανελλαδική στήριξη και εδραίωση της Πρωτοβουλίας δικαιώνει γραμμή της ενότητας. Αδήριτη πλέον η αναγκαιότητα του μετώπου. Η Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών Π.Ε χαιρετίζει, στέλνοντας μήνυμα αντίστασης κι αγώνα, όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που στήριξαν τα ψηφοδέλτιά της και τα ενωτικά ριζοσπαστικά ψηφοδέλτια στις υπηρεσιακές εκλογές της 7ης του Νοέμβρη. Δύο χρόνια μετά τη συγκρότησή της, στηριγμένη στο καθαρό πολιτικοσυνδικαλιστικό της στίγμα - ανεξάρτητο, αντιμνημονιακό, αντικυβερνητικό, στη γραμμή υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εκπαιδευτικών της ΠΕ, στην ασυμβίβαστη διαδρομή όσων την συγκροτούν, στη λογική της ενότητας και του αγωνιστικού μετώπου που σταθερά διακηρύσσει, η Πρωτοβουλία εδραιώνεται στη βάση των συναδέλφων, μιας και από τα πρώτα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν φαίνεται να ξεπερνά τους 3300 ψήφους και το ποσοστό του 5%. Το αποτέλεσμα αυτό έχει μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογιστεί το άγονο, για τη φυσιογνωμία της Πρωτοβουλίας, έδαφος στο οποίο διεξήχθηκαν οι εκλογές αυτές. Εκλογές απροκάλυπτων παρεμβάσεων των κυβερνητικών, κομματικών, παραταξιακών και πελατειακών μηχανισμών, που οργίασαν και φέτος επικεντρώνοντας τα βέλη τους στον καθαρό αντικυβερνητικό, αντιμνημονιακό, αγωνιστικό της λόγο και τις θέσεις που εκφράζει στο χώρο του ανεξάρτητου ριζοσπαστικού και ταξικού συνδικαλισμού. Ένα λόγο που ανέδειξε ως πολιτικό της αντίπαλο την κυβερνητική πολιτική, το μνημονιακό μπλοκ και τη νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση και ως συνδικαλιστικό αντίπαλο τον παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό της υποταγής, της συνδιαλλαγής και της ήττας. Με την ενωτική της επιμονή συνέβαλε στην εκλογή αιρετών του αγωνιστικού ριζοσπαστικού χώρου σε μια σειρά από τοπικά Υ.Σ, αλλά και με το ποσοστό του 5% στην πανελλαδική κάλπη του ΚΥΣΠΕ, αναχαίτισε την τάση μεγαλύτερης ενίσχυσης του γαλαζοπράσινου συνδικαλιστικού κατεστημένου (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ) και ισχυροποίησης του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΕΡΑ-ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ), δεδομένα που δημιουργούνται από την υποχώρηση του κινήματος, την καλλιέργεια νέων αυταπατών και διλλημάτων και την αδυναμία των περιχαρακωμένων δυνάμεων της εκπαιδευτικής Αριστεράς να δώσουν διέξοδο και προοπτική στο κλίμα απογοήτευσης που κυριαρχεί στον κόσμο του αγώνα. Mε βάση τα παραπάνω, αρνητική εξέλιξη αποτελούν τα αυξημένα ποσοστά και την επανεκλογή των ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥ-ΠΑΣΚ στις δύο πρώτες θέσεις των αιρετών του κλάδου. Σε αυτήν την εξέλιξη που ευνοεί τις κυβερνητικές επιδιώξεις για συνδιαλλαγή του κλάδου με τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια που βρίσκονται σε εξέλιξη (επαναφορά αξιολόγησης, προσοντολόγιο, απαξίωση της προϋπηρεσίας, νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση), συνέτεινε η παντελής έλλειψη αγωνιστικού σχεδιασμού και δράσης της Ομοσπονδίας όλο το προηγούμενο διάστημα και στον αντίποδα η έλλειψη ενιαίου αγωνιστικού σχεδίου των ριζοσπαστικών δυνάμεων, σχεδίου σύγκρουσης με την πολιτική αυτή και υπεράσπισης όλων των συναδέλφων. Εκτός όμως των άλλων δεδομένων, για άλλη μια φορά έπεσε βαριά η σκιά της κομματικής και παραταξιακής περιχαράκωσης στα αποτελέσματα των εκλογών αυτών: Οι ψήφοι και τα ποσοστά της Πρωτοβουλίας και των Παρεμβάσεων, αθροιζόμενα και μαθηματικά, δείχνουν ποιος θα εξέλεγε τον αιρετό στο ΚΥΣΠΕ και πόσο διαφορετικό θα ήταν συνολικά το τοπίο, αν είχε επικρατήσει η λογική κι η δυναμική της ενότητας και της συνεργασίας που για άλλη μια φορά προτείναμε δημόσια στους συναγωνιστές των Παρεμβάσεων για όλα τα ΥΣ και όχι η αλαζονική λογική του ηγεμονισμού, του καιροσκοπισμού, των αποκλεισμών και της περιχαράκωσης. Από τη μεριά μας έχουμε αυτή τη στάση, ενταγμένη στη συνολική μας αντίληψη για ένα ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές και τις νε οφιλελεύθερες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που σαρώνουν τη Δημόσια Εκπαίδευση και την κοινωνική πλειοψηφία. Αυτό θα συνεχίσουμε να παλεύουμε όλο το επόμενο διάστημα, χωρίς ταλαντεύσεις και υποχωρήσεις. Η γραμμή της περιχαράκωσης, της καθαρότητας και του σεχταρισμού έχει πλέον ηττηθεί. Την ενότητα και τη συνεργασία θα την επιβάλει με την ενεργοποίησή του ο κόσμος του αγώνα απέναντι σε γραμμές που τορπιλίζουν το μέτωπο, υπηρετώντας μια άγονη κομματική και παραταξιακή αντιπαράθεση, έναν "εμφύλιο" στο χώρο της εκπαιδευτικής αριστεράς. H ανάγκη πια για ένα τέτοιο μέτωπο, είναι αδήριτη και ολοφάνερη. Είναι ο μόνος δρόμος για να μπει φραγμός στην αποδόμηση του δημόσιου σχολείου και την αξιολόγηση που επανέρχεται. Ο μόνος τρόπος για την ανάπτυξη κινήματος, για να σπάσουμε το εμπάργκο των διορισμών-τώρα, να μην συντριβεί η προϋπηρεσία των αναπληρωτών, να μην απογειωθούν τα προσοντολόγια του ΟΟΣΑ. Η μόνη απάντηση στην υπονομευτική δράση του κατεστημένου συνδικαλισμού που σηκώνει κεφάλι. Η μόνη ελπίδα για να ενεργοποιηθεί μαζικά όλος ο κόσμος του αγώνα, η μόνη δύναμη, που μπορεί να αντιστρέψει το τοπίο της απογοήτευσης και να κάνει τις ψήφους στις ριζοσπαστικές δυνάμεις κίνημα ανατροπής. Για αυτήν την υπόθεση θα συνεχίσουμε τη δράση μας στους πρωτοβάθμιους συλλόγους και στις Συνελεύσεις το επόμενο διάστημα τείνοντας το χέρι σε όλες τις δυνάμεις του κινήματος, σε όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, σε όλες και όλους τους συναδέλφους συναδέλφισσες! ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ Π.Ε. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ